ఫణీంద్ర//అమ్మ పలుకులు//25.07.2013
అర్ధరాత్రి..
మత్తుగా నిదురోయేనాకు,
కేర్ కేర్ మనే నీ ఏడ్పులు,
మధుర సంగీతంలా వినిపించేవి!
నా నిద్దరని నీకరువిచ్చి,
అలసిన కళ్ళతో నిను చూస్తూ మురిసేదాన్ని కన్నా!
గుండెలని తన్నే
నీ చిన్నారి పాదాలు,
నా హృదయాన్ని గిలిగింతలు పెట్టేవి!
నువ్వు తన్నినా,రక్కినా,
భరించటంలోనే ఆనందం!
నీ కేరింతలే నా మదిలో,పులకింతలయ్యేవి కన్నా!
వేళకాని వేళ,
రాకాసి కధలు చెప్పమంటూ మారాం చేస్తే,
అన్ని పనులు ఆపుకొని,
నిన్ను "ఊ" కొట్టించడంలోనే నా ఆనందం!
కధ వింటూ కనులు వాల్చేవరకూ,
నా సహనాన్ని నేనే పరీక్షించుకొనేదాన్ని కన్నా!
ఉదయం..
కాలు నిలవనివ్వని హడావిడి,
ముచ్చెమటలు పట్టిస్తుంటే,
స్కూలుకి నిను తయారుచేయటం
నాకో మహా యజ్ణం!
అయినా..స్కూలు బస్సెక్కి
అల్లరిగా నవ్వుతూ చేయూపే
నిన్ను చూస్తే,
అలసటంతా మటు మాయమయ్యేది కన్నా!
చదువుల తల్లి ఒడిలో
చూస్తుండగనే ఎదిగిపోయి,
ఉన్నతశిఖరాల్ని అందిపుచ్చుకున్న
నిన్ను చూస్తే,
ఎంత ఆనందం!ఎంత గర్వం!!
హృదయం ఉప్పొంగి
హిమాలయాలంత ఎత్తుకి ఎగిరితే,
మనసు మంచులా కరిగి
సూన్యమైంది నువ్వు దురమౌతున్నావని కన్నా!
బుగ్గచుక్కలో ఎంత అందంగావున్నవురా కన్నా!
ఇక ఈ కుందనపు బొమ్మ చేతిలో నిను పెడుతున్నా
మరి ఆమెలో ఈ అమ్మని కూడా చూసుకో గలవా కన్నా....
ఫణీంద్ర//25.07.2013
No comments:
Post a Comment