మనోవేదన..

ఫణీంద్ర//మనోవేదన//25.08.2013

ఒకప్పుడు!

బొసినవ్వుల ముద్దుల మావయ్యను నేనేగా!
గోరుముద్దలు తినిపించే తల్లుల పాటల పల్లవినీ నేనేగా!
నాన్నలు చెప్పే కధలు కబుర్లు నేనై, పాయిలని నిద్రపుచ్చేవాణ్ణిగా
కోటి పూలు,బండినిండా బంతిపూలు బుజ్జాయిలకి పంచేవాణ్ణిగా
అసలు నన్ను పిలవందే బుడుతలు బువ్వ ముట్టేవారా?

కన్నెపిల్లలాడుకొనే వెన్నెలాటలకి ఎంత సంబర పడిపోయే వాణ్ణి!
వెన్నెల్లో వొళ్ళు మరచి పరవసించే ప్రేమజంటల్నిచూసి ఎంత మురిసే వాణ్ణి! 

అలంటిది,ఇప్పుడు..

ముద్దుల పాపయిలకి తెలుసా ఆకశంలో అందాల చందమామ వున్నాడని?
ముద్దలు కుక్కటమే తప్ప,
ముద్దుచేసి మావయ్యని పిలవడం తెలుసా ఈ నాటి తల్లులకి?
చిన్నారులు నిద్దురోయాకె ఇళ్ళకి చేరే నాన్నలు,
నాపై కధలేం చెబుతారు?
కోటిపూలు,బండినిండా బంతిపూలు తెచ్చి ఎవరికి పంచను?

వెన్నెలాటలాడే కన్నెపిల్లలేరి?
నా వెన్నెలని ఆస్వాదించే ప్రేమ జంటలేవి?

పిల్లలు,ప్రెమికులు కూడా పట్టించుకోని నేను
పిచ్చివాడిలా మారాను!
నేనే కాదు..
నాలా ఎందరో!

చూస్తూనేవున్నా..
వయసుకు విలువివ్వక,
అనుభవాన్ని లెఖచేయక,
పంచే ప్రేమని పట్టించుకోక,
తమ ఉనికినే గుర్తించని
మరమనుషుల మధ్య నలిగిపోతూ,
మనో వేదనతో బ్రకుకులీడ్చే
ఎందరినో...మరెందరినో...

.....25.08.2013